𝓑𝓮𝔂𝓸𝓷𝓭 𝓞𝓷𝓮 𝓓𝓲𝓶𝓮𝓷𝓼𝓲𝓸𝓷

یادتونه گفتم یکی از همکارامون بازنشسته شده و میخوایم با وجود مخالفت خیلی از همکارا براشون یه جشنی بگیریم؟ بعد این موضوع من و یکی از همکارا گفتیم مهم نیست بچه‌ها مخالفن و نمیخوان مشارکت کنن اما ما دوست نداریم کسی اینقدر بی‌برنامه و خشک و خالی بازنشسته بشه، بنابراین براش برنامه ریزی کردیم. گشتیم و کادو انتخاب کردیم و قرار بود با افرادی که دوست دارن تو این کار شریک بشن، یه یادگاری شکیل که ترکیبی از مس و میناکاری بود با بسته‌بندی بسیار شیک بخریم. به جز اون درکنارش یه باکس گل و بین ۱۵ تا ۲۰ میلیون هم کارت هدیه بگیریم. برای یه پذیرایی کامل هم برنامه‌ریزی کردیم. آش رشته، ساندویچ‌ الویه، رول کوکوسبزی غذاهامون بود. من پیشنهاد کردم جای میوه‌های کامل این بار ایده‌ی شات میوه رو اجرا کنیم و برای این ایده فکر کردیم که چطوری باشه. قرار بود شربت آماده کنیم و من قرار بود یخ‌های جذاب و رنگی برای دیزاین شربت‌ها آماده کنم. شیرینی‌های مجلسی قرار بود بگیریم. تمام دیزاین و جزئیات مراسم با من بود و واقعاً با ذوق میخواستم تزیین و بسته بندی همه چیز رو انجام بدم. حتی قرار بود از خونه لیوان و پیش دستی و شیرینی خوری ببرم که مجبور به استفاده از ظرف یکبار مصرف و زشت نباشیم! خلاصه که همه چیز رو سعی کردیم با وجود مخالفت‌ها و عدم همکاری اکثر بچه‌ها من و همکارم دونفره و بی نقص اجرا کنیم تا کسی که سی سال تو این سیستم بوده خیلی آبرومندانه و خوب از کارش و همکاراش خداحافظی کنه. اما خب ظاهراً بچه‌ها بین خودشون صحبت کردن که اگر هم قراره مراسمی باشه با یه شیرینی معمولی و یه لیوان نسکافه باید جمعش کنیم و لزومی نداره اصلاً پذیرایی در کار باشه! خود اون شخص بازنشسته هم با همکارم تماس گرفته و گفته بی‌زحمت هزینه‌ی مراسم رو نقدی به خودم بدید و هزینه‌ی کادو و پذیرایی نکنید! یعنی واقعاً ذوقم رو کور میکنن! :)

من اگر خواستم بازنشسته بشم توروخدا واسم جشن بگیرید. کلی بریز و بپاش کنید و حتماً جای پول نقد واسم یه گل بزرگ و کادو بخرید. جشن به این چیزاشه وگرنه که خب شماره کارت اون شخص رو می‌گیریم و میگیم هرکی خواست کارت به کارت کنه دیگه! چه کاریه که زحمت جمع کردن پول و هماهنگی داستان رو بکشیم! /: نمیخوام باور کنم که من حتی تا شکل اسلایس کردن میوه‌ها هم برنامه داشتم بعد بقیه اینقدر بی ذوق میگن حتی شیرینی تر هم نگیرید و شیرینی خشک و معمولی باشه! مراسم این شکلی بیشتر بهم حس سمبل کردن و رفع تکلیف میده تا اینکه واقعاً دوست داشته باشیم کسی رو با حس خوب و آبرومندانه بعد از سی سال کار کردن بدرقه کنیم!