𝓑𝓮𝔂𝓸𝓷𝓭 𝓞𝓷𝓮 𝓓𝓲𝓶𝓮𝓷𝓼𝓲𝓸𝓷

اینقدررررر هوای بخشی که عصر اونجا بودم گرررررم بود، که احساس می‌کردم اگه یک ساعت دیگه اونجا بمونم مثل برنج دم می‌کشم! ظهر به محض وارد شدن به بخش مغزم این فرمان رو صادر کرد که «من دیگه یه کوزت بیچاره نیستم، من یه قابلمه‌ام که درشو گذاشتن»! :)))