𝓑𝓮𝔂𝓸𝓷𝓭 𝓞𝓷𝓮 𝓓𝓲𝓶𝓮𝓷𝓼𝓲𝓸𝓷

یکی از چیزهایی که درموردم تو تمام دوره‌های زندگی صدق میکنه اینه که به جز خانواده، همیشه تو مدرسه و دانشگاه و سرکار، همه من رو با فامیلیم صدا میزنن. اونروز یکی از بچه‌ها می‌گفت حس می‌کنم تو خونه هم تو رو با فامیلی صدا میزنن و اصلاً اسم نداری! :)

داشتم فکر می‌کردم که حتی قندجان هم شاید اونقدر اسمم رو نگفته باشه، حداقل این اواخر مطمئنم نگفته. نمیدونم شاید واقعاً من اسم ندارم!

یهو سر همچین چیزی ناراحت شدم که چرا هیچ کسی اسم منو صدا نمیزنه و انگار من اسم ندارم! :):