𝓑𝓮𝔂𝓸𝓷𝓭 𝓞𝓷𝓮 𝓓𝓲𝓶𝓮𝓷𝓼𝓲𝓸𝓷

امروز میتونه یه یکشنبه‌ی جذاب باشه که درسته تو شیفت صبح و عصر هرکدومش به نوعی قراره پرفوره بشم، اما درنهایت حالم خوبه و با قندجان هم حرف میزنم و کلی اکلیلی میشم و آخر شب با این حس که «من آدم خوشحال و خوشبختی هستم» می‌خوابم :)

یهو دلم برای اون یکشنبه‌هایی که ظهر پیام میداد «من دارم میرم» تنگ شد... قشنگ من... قربونش بشممم... خوشمزه‌ی بانمکم... :)